gototopgototop

fatima-kateban.com

Home روایتِ علی بن بابُویه [والدِ شیخ صدوق] (متوفّای 329 هـ)

 

روایتِ علی بن بابُویه [والدِ شیخ صدوق] (متوفّای 329 هـ)

. فقیه، محدّث ـ قم، بغداد[1]

شیخ طوسی (متوفّای 460 هـ) در کتاب «اَمالی» (جزء 7، حدیثِ 18) نقل می‌کند:

أخْبَرَنا مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ[2]، قالَ:

أخْبَرَنا ابوجَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلیِّ بْنِ مُوسَی بْنِ بابُویه[3]، قالَ:

حَدَّثَنی أبی[4]، قالَ:

حَدَّثَنا اَحْمَدُ بْنُ اِدْریسَ[5]، قالَ:

حَدَّثَنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِالْجَبّارِ[6]، قالَ:

حَدَّثَنا مُحَمَّدُ بْنُ ابی‌عُمَیْرٍ[7]،

عَنْ اَبانِ بْنِ عُثْمانَ، عَنْ اَبانِ بْنِ تَغْلِبَ، عَنْ عِکْرِمَةَ، عَنْ عَبْدِاللهِ بْنِ الْعَبّاسِ، قالَ:

لَمّا حَضَرَتْ رَسُولَ اللهِ‌صلّی‌الله‌علیه‌وآله الْوَفاةُ بَکی حَتّی بَلَّتْ دُمُوعُهُ لِحْیَتَهُ، فَقیلَ لَهُ: یا رَسُولَ اللهِ ما یُبْکیکَ؟

فَقالَ:

أبْکی لِذُرّیَّتی وَ ما تَصْنَعُ بِهِمْ شِرارُ اُمَّتی مِنْ بَعْدی، کَأنّی بِفاطِمَةَ بِنْتی وَ قَدْ ظُلِمَتْ بَعْدی وَ هِیَ تُنادی:

«یا أبَتاهْ یا أبَتاهْ»!

فَلا یُعینُها أحَدٌ مِنْ اُُمَّتی...

وقتی زمانِ رحلت رسول خداصلّی‌الله‌علیه‌وآله فرا رسید، چنان گریست که اشک‌هایش، محاسنش را تَر کرد.

به ایشان گفتند: ای رسول خدا! چه چیزی باعث گریه شما شده است؟

فرمود: برای فرزندانم و کارهایی که پس از من، فرومایگانِ امّتِ من با ایشان انجام می‌دهند، گریه می‌کنم.

گویی فاطمه دخترم را می‌بینم که پس از من به او ستم شده و ندا می‌زند:

ای پدر جان!

ولی احدی از امّتِ من، وی را یاری نمی‌رساند...

واژگان کلیدی

. کَأنـّی بِها: گویی او را می‌بینم که... ، در نظرم چنین ‌است که...

همواره نشان از یقین گوینده به خبری در آینده است؛ به صورتی که آن را انجام شده و مشهودِ خود معرّفی می‌نماید که گویی در آن زمان، حاضر است و ناظر واقعه می‌باشد.



[1] ـ وی سه مرتبه به شهر بغداد سفر کرده است.

.ک: مرحوم علی دوانی: مفاخر اسلام، ج ص 609 .)

[2] ـ محمّد بن محمّد بن نُعمان = شیخ مفید (متوفّای 413 هـ).

[3] ـ شیخ صدوق (متوفّای 381 هـ).

[4] ـ ابوالحسن علی بن حسین بن موسی بن بابُویه قمی.

نَجاشی در توصیف وی می‌نویسد:

شَیْخُ الْقُمیّینَ فی عَصْرِهِ وَ مُتَقَدِّمُهُمْ وَ فَقیهُهُمْ وَ ثِقَتُهُمْ...

(رجال نَجاشی، ردیف 684.)

[5] ـ ر.ک: رجال نَجاشی، ردیف 228: کانَ ثِقَةً، فَقیهاً... صَحیحَ الرِوایَةِ...

[6] ـ وُ هُوَ ابْنُ ابی‌الصُهْبانِ، قُمیٌّ، ثِقَةٌ...

.ک: نقد الرجال تفرشی، ج ص 238، ردیف 4812 .)

[7] ـ وی از راویان جلیل القدری است که در شأن وی گفته می‌شود: سلسله سند احادیث، از وی تا معصوم‌علیه‌السّلام، مورد بررسی قرار نمی‌گیرد.

.ک: مباحث آیة الله جعفر سبحانی: ترجمه کلّیات فی علم الرجال، ص 181 ـ 226.)

 

 

آمار بازدید

بازدیدهای محتوا : 35381

ترافیک سایت

 45 مهمان حاضر